اضطراب ها و گناه هاي ما
حفره هاي اضطراب
از ما كه جدا شدند
حباب مي شوند
در بر مي گيرند ما را
خدايگاني مي شوند و ما
در پرستششان آرام مي گيريم
لكه هاي گناه
از ما كه كنده شدند
سايه مي شوند
گسترده بر سرهامان
قديساني مي شوند و ما
از شرم پاكدامن مي شويم.
ما ذاتًا اين گونه خودبسنده ايم!
