منتظرتش  بود ، خيلي منتظرش بودم

اما نيومد،

كاهش وبلاگم   ماسه اي بود كه اگر حتي اومده بود  و نظر نداده بود لااقل جاي پاش  مي موند!!!!!

اما شايد هم امده

ناراحتم خيلي ناراحتم ،‌

زمين با من قهر است،ببين هی پايم به آن ميگيرد

آسمان با من در جنگ است،ببين مدام خيسم ميکند

آدمها با من بيگانه اند،ببين هر که رويش را از من ميگيرد

گلها خارشان را تقديمم ميکنّند

مادرم، نفرينش را

پدرم، غر غرش را

دنيا،بی رحمی اش را

چشمم،اشک هايش را

گور،سرمايش را

کوله ام،خالی بودنش را

و مرگم،تنها مرگم

مرا با تمام هستی ،آشتی ميدهد

سلام

منتظرتم .منتظرت تو .

روزهای زیادی که منتظرتم که شاید اتفاقی یا از سر کنجکاوی بیای اما...

حالا خودم کنجکاوت کردم  خودم بهت آدرس دادم تا شاید بیای و ببینی

اگه امدي خوش امدي

اين وبلاگي رو كه مي بيني  تو باعث ايجادش شدي تو  تو وشاید دل بی قرار من که تا ابد برای تو بی قراره.

با تمام بديهاي وخوشي كه  با هم داشتيم  .

دوستت دارم .مي دونم من  مي فهمي رو

به هرحال خوش اومدي  البته اگه امدي

برام نظر بده

خداحافظ تا .......

رضا